top of page

Net zoals ik graag geestelijke stromingen bestudeer, het na-leef en dagelijks mediteer, zo hou ik ook van fotograferen dat hetzelfde effect heeft op mij. Alsof ik een moment binnen onze tijdelijkheid, onze vergankelijkheid contact kan maken met het eeuwige, met de oneindigheid, met wat er altijd is maar zich niet zomaar prijsgeeft. Zo’n moment dat me overkomt en dat niet te forceren is, vervult en geeft me een gevoel van rust en thuiskomen.

 

Ontspannen en vertraagd op stap met mijn camera als medium, kom ik makkelijker in een direct beleven van het dagelijkse om mij heen. Meestal treft me ineens iets, ik zie en ervaar dan stillere en lichtere lagen van het bestaan in en rond het onderwerp. Dat moment dat normaliter niet te vangen is, schijnt dan door mijn foto’s heen - de tijdelijkheid vervat in de verstilling van het moment. Ik hoef er niets meer aan toe te voegen.

 

Intuïtief combineer ik fotobeelden die ogenschijnlijk niks met elkaar te maken hebben maar toch op elkaar inwerken en elkaar versterken. 

 

Mijn verlangen om me uit te drukken op de grens van het zichtbare en onzichtbare is een rode draad in mijn leven gebleken.

bottom of page